Madami satin ngayon ay:
Living in the Past : yung tipong lagi nalang inaalala kung anong nangyari kahapon, nung isang araw, basta galing sa nakaraan.
Forecasters : eto naman yung lagi na lang iniisip kung anong gagawin bukas, gagawin sa future. worry ng worry.
May positive naman about dun sa dalawang yan. At syempre kaylangan din natin maging ganyan talaga minsan. Para sa Living in the Past, syempre ang sayang alalahanin nung mga happy moments na nangyari satin. dun naman sa Forecasters, need natin magplano at magset ng goal sa buhay natin.
Pero ano nga ba ang dapat gawin?
Ang dapat ay mabuhay tayo ngayon. nabubuhay naman ako ngayon ah? yeah! nabubuhay talaga tayo ngayon. what I mean is yung focus natin ay dapat sa present. hindi yung sa past or future. sa moment na to, ang meron tayo ay NOW, hindi na natin hawak ang past at hindi pa natin hawak ang future.
Isa sa mga pagkakamali natin yung pagiisip lagi ng past at future, na nakakalimutan nanatin yung present. Di natin naeenjoy yung ngayon kasi nagsisi ka o sobrang malungkot ka sa past mo o kaya sobrang worry ka naman sa future mo. Try kaya natin ienjoy lang ang ngayon. mahalin natin kung anong meron tayo ngayon. Mas masarap yung feeling. Wag nating iwaste yung araw kakaisip, GUMAWA TAYO yun ang maganda gawin. Magpakasaya tayo ngayon kasi eto yung meron tayo, meron tayong NGAYON. kaysa isipin mo yung mapait mong past mas magandang gumawa ka ng napakatamis na ngayon. kaysa worry ka ng worry sa future mas magandang Gumawa ka ngayon ng step na alam mong makakaganda ng future mo.
Diba ang saya kung gawa lang ng gawa ngayon sa PRESENT. kaysa isip ng isip sa past na hindi mo na mababago at future na hindi mo naman kaya pang controlin.
Kaya Live Now!♥
Madami satin ngayon ay:
Living in the Past : yung tipong lagi nalang inaalala kung anong nangyari kahapon, nung isang araw, basta galing sa nakaraan.
Forecasters : eto naman yung lagi na lang iniisip kung anong gagawin bukas, gagawin sa future. worry ng worry.
May positive naman about dun sa dalawang yan. At syempre kaylangan din natin maging ganyan talaga minsan. Para sa Living in the Past, syempre ang sayang alalahanin nung mga happy moments na nangyari satin. dun naman sa Forecasters, need natin magplano at magset ng goal sa buhay natin.
Pero ano nga ba ang dapat gawin?
Ang dapat ay mabuhay tayo ngayon. nabubuhay naman ako ngayon ah? yeah! nabubuhay talaga tayo ngayon. what I mean is yung focus natin ay dapat sa present. hindi yung sa past or future. sa moment na to, ang meron tayo ay NOW, hindi na natin hawak ang past at hindi pa natin hawak ang future.
Isa sa mga pagkakamali natin yung pagiisip lagi ng past at future, na nakakalimutan nanatin yung present. Di natin naeenjoy yung ngayon kasi nagsisi ka o sobrang malungkot ka sa past mo o kaya sobrang worry ka naman sa future mo. Try kaya natin ienjoy lang ang ngayon. mahalin natin kung anong meron tayo ngayon. Mas masarap yung feeling. Wag nating iwaste yung araw kakaisip, GUMAWA TAYO yun ang maganda gawin. Magpakasaya tayo ngayon kasi eto yung meron tayo, meron tayong NGAYON. kaysa isipin mo yung mapait mong past mas magandang gumawa ka ng napakatamis na ngayon. kaysa worry ka ng worry sa future mas magandang Gumawa ka ngayon ng step na alam mong makakaganda ng future mo.
Diba ang saya kung gawa lang ng gawa ngayon sa PRESENT. kaysa isip ng isip sa past na hindi mo na mababago at future na hindi mo naman kaya pang controlin.
Kaya Live Now!♥
Happy Saturday!
Go and Live Life!♥
Remember You’ll regret more things that you never did than the things you have done!:) It’s true. Based on Experience :D
Don’t judge each day by the harvest you reap
but by the seeds that you plant.
-Robert Louis Stevenson
“Always look at what you have left. Never look at what you have lost.”
-Robert H. Schuller
Being Happy by Andrew Matthews
eto yung book ng super binabagalan kong basahin. sana hindi na sya matapos. kung gusto nyong maging happy. for sure eto yung book para sa inyo. My times talaga na kahit gaano ka pa masayahin, may down moments talaga. At ako yung tipo ng tao na lagi ngang masaya pero pag down moments ko ayaw kong pinapaalam sa iba. so ang sources ng happiness ko ay magtravel kung san san o magbasa ng book, like this book.
Basta If you want to be Happy. Put it into your mind na Happy ka. Don’t say “I will try to be Happy” ang dapat mong sabihin “I will be Happy!”.
you’re the master of your life. wag kang magpadictate sa environment mo kung anong dapat nararamdaman mo. kasi control mo yung life mo.
Go kaya yan!♥
Happy Morning!
1st picture(ako yung may lifevest), 2nd(ysa, Orange na vest), 3rd ( grace,orange na vest) and Alec sa last.
ang ngiti dahil sa lunch. blue-ako, orange-ysa and grace- green
ako, ysa, grace and alec
tatawid sa log, no harness, tas yung babagsakan puro tadpole. haha. kami lang ni grace nakatawid :)
walang picture si Ysa at alec. sayang
mud crawl. saya ko dito :) haha
Mudslide. pero wala pang mud masyado. haha
the end :)
Last Monday. Nagteambuilding kami na tinatawag na “Tree Top Adventure” sa Phillip’s Sanctuary, Antipolo, Rizal.
Hirap at Saya ang naexperience namin nun. Pero ang kwekwento ko muna yung paguwi namin. Before kami nakasakay sa Shuttle namin. Naglakad kami sa maputik at mabatong daaan. sobrang tarik. grabe, hindi kami pwedeng sumakay sa shuttle kasi baka hindi makaahon yung shuttle. kaylangan umabot kami dun sa sementadong daan na. Sobrang liblib kasi nung place.
after noon sa wakas nakasakay na kami ng shuttle, ang putik namin. naubos lahat ng tissue at babay wipes, kakalinis. pero kahit ganun tawanan pa din. (before ng pala ako magpatuloy, ang team building na to ay para sa academic club na JPIA, accountancy club parang ganun)
ETO NA YUNG REAL STORY: haha
nung one the way na kami mga 7:30, ang usapan talaga na uwi ay 8 nasa beda alabang na. pero syempre madaming nangyaring di maiiwas. yung friend namin na si Grace, nagkakaroon na ng misunderstanding sa tito nya kasi ayaw na syang sunduin sa SM bicutan kasi tinatamad. YEAH! kaasar lang talaga. eh yung parents ni grace wala kaya yun, hindi nagcocomute si grace. At kung nagcommute sya baka mapagalitan sya. So yun to the rescue kami ni Alec. Pero originally ako lang dapat, kasi medyo badshot si Alec( BF ni Grace ) pero delikado daw pag ako lang magisa.
9:30 pm- hinatid namin si Grace sa bahay nila sa Better Living
10:00 pm - Bicutan terminal. Dun kami sa papuntang Alabang. at napakaswerte. Last Trip na yun. ang saya lang namin ni Alec. kasi kung walang jeep. ewan namin kung san kame mapapadpad.
10:30 - hiwalay na kami ni Alec sa alabang. pa muntinlupa sya ako san pedro.
10:40 - YEAH! last trip ng jeep papuntang san pedro.
11:10- Last trip ng jeep pasubdivision. Grabe ang sayasaya ko lang! :) kung hindi magtritrike ako e delicado magtrike pag gabi. If you know what i mean.
So yun Thank God. Guided ako, I mean kami.
I LOVE LAST TRIPS!
Sa buhay natin, ang ayaw na ayaw natin na feeling ay yung “SAKIT”. Syempre, sino ba naman gustong masaktan diba?
Pero after ng madaming trials at problemang nangyari na sa buhay ko, narealize kong ayaw ko nga ng pain, pero dapat mahalin ko to. Dapat iwelcome ko to. Dapat tanaggapin ko to. alam mo kung bakit?
Physical Pain Muna:
Paghumawak ka sa mainit na bagay. syempre ang una mong reakyon masakit kaya tatangalin mo yung kamay mo dun sa mainit na bagay na yun. Pano kung hindi ka nakakaramdam ng sakit? ano ng nangyari sa kamay mo? sunog na, wala ka pa ding alam. magugulat ka na lang.
Emotional Pain:
Parang parehas lang din naman sila nung physical pain. Pag nasaktan ka, syempre dapat may gawin ka. Pag nasaktan ka, alam mong may hindi dapat. Alam mong dapat may baguhin. Kaya dapat masaktan ka para alam mo. Kasi kung hindi ka nakakaramdam, edi forever ka na lang nasa maling lugat. magugulat ka na lang.
Diba? diba? ang saya saya ng “sakit”. Ayaw mo man dito. magpapasalamat ka din sa huli.
Kaya “love the pain” :)
You can give in to the failure messages and be a bitter deadbeat of excuses. Or you can choose to be happy and positive and excited about life.
I love this quotation a lot. The first time I read it was in the book of John Maxwell, it change my perception about work. That was the day that I thought I need to start loving everything. so that I’ll never have to work. The second time I encounter this thought (not the exact words), when I was chatting with my friend, A great person who loves humanity and a perfect person in my eyes. He was telling me about how he wants everybody to do things they want and just be happy. He told me if he can only help all the people around him, he would. Yeah, he’s really great :)
I’m hoping more people would be like him. I want to be like him. And I know I will♥
